Talambuhay ni Benigno Ninoy Aquino

Si Benigno Servillano "Ninoy" Aquino, Jr (November 27, 1932 - August 21, 1983) ay isang Pilipinong senador, Gobernador ng Tarlac, at isang lider ng oposisyon laban sa dating Pangulong Ferdinand Marcos. Siya ay pinatay sa Manila International Airport (na tinawag na NAIA kalaunan, bilang karangalan kay Ninoy) sa pagbabalik nya sa bansa mula sa paninirahan sa Estados Unidos. Ang kanyang pagkamatay ang naging dahilan ng pagpasok sa pulitika ng kanyang naiwang asawa, si Corazon Aquino, na kalaunan ay naging pangulo at pumalit sa administrasyong Marcos.

Si Ninoy Aquino ay pinanganak noong November 27, 1932 sa Tarlac, Luzon, sa isang  mayaman na pamilya. Sa edad na 22 sya ang naging pinaka batang mayor ng kanyang bayan sa Concepcion. Pagkalipas ng anim na taon, sya ay naging gobernador ng Tarlac. Noong 1967, gumawa na naman sya ng kasaysayan noong sya ang maging pinakabatang senador sa Pilipinas. Naging asawa nya noong mga panahon ito si Corazon Cojuangco; at sila ay nagkaroon ng limang anak.

Naging sikat si Ninoy sa kanyang angking galing sa pakikipagtalastasan at sa kanyang katalinuhan. Sya ang naging pangunahing kandidato para sa pagkapresidente noong 1973, samantalang si President Marcos ay patapos na ang dalawang termino bilang presidente. Sa panahong ito, nagsimulang siraan si Aquino ng administrasyon at ikinalat na sya ay isang Komunista dahil sa kanyang pakikipagusap sa mga rebelde sa Central Luzon.

Gumuho ang ambisyon ni Ninoy na maging president noong ideklara ni President Marcos ang Martial Law at inalis ang konstitusyon. Kinuha ni Marcos ang lahat ng kapangyarihan at pinakulong lahat ng kanyang mga kaaway sa politika, kasama na si Ninoy, na nakulong sa loob ng pitong taon, at dineklarang may sala sa krimen na pagpatay, paglaban sa gobyerno, at pagkakaroon ng ilegal na baril. Pinabulaanan lahat ito ni Ninoy at sinabi nya na sya ay inosente. Noong 1980, pinayagan sya ng gobyerno na lumabas sa Pilipinas at magpagamot sa Estados Unidos para sa kanyang operasyon sa puso. Nanatili sya dito at nagturo sa Harvard University hanggang sa kanyang pagbabalik ng Pilipinas noong 1983, kung kailan sya ay binaril at namatay sa paliparan.

Pagkatapos ng pagkamatay ni Ninoy napilitan si Pangulong Marcos na paimbestigahan ang krimen sa ilalim ng pamamahala ni Judge Corazon Agrava. Sinabi ni Marcos na ang pumatay kay Ninoy ay tauhan ng mga Komunista. Ang pangunahing suspek, si Rolando Galman, ay pinatay din sa paliparan pagkatapos nyang barilin si Ninoy. Sa inilabas na report ng gobyerno, walang kinalaman ang militar sa pagkamatay ni Ninoy.

Pero ayon sa inilabas na ulat ng mga opisyal na imbestigador, si Ninoy ay hindi pinatay ng mga Komunista, kung hindi isang biktima ng militar sa ilalim ni Gen. Fabian Ver, ang pinakamataas na opisyal ng militar, na matalik na kaibigan at pinsan ni Pangulong Marcos.

Marami ang nabigla sa mga inilabas na ulat. Halos lahat ng Pilipino ay naniniwalang hindi papatayin si Ninoy ng militar kung walang utos na nanggagaling sa itaas mula sa Pangulong Marcos. Gayunpaman, walang nailabas na matibay na ebidensya na magpapatunay na si Pangulong Marcos ang nagpapatay kay Ninoy.

Si Ninoy ang syang pinakamalakas na kalaban ni Marcos, ngunit sa kanyang pagkamatay, lalo pa syang naging malakas at malapit sa puso ng mga Pilipino. Ang pagpatay sa kanya ang nagpagkaisa sa mga Pilipino. Sa kanyang pagkamatay, lalong lumubha ang kalagayan ng ekonomiya ng bansa at noong 1985, ang bansa ay nasa matinding politikal na pighati. Noong panahon ding ito nagsimulang magkalakas ng loob ang media na lumaban sa administrasyon.

Noong 1985, pinawalang sala ng mataas na hukuman si Gen. Ver at ang iba pang myembro ng militar sa pagkamatay ni Ninoy. Madaling ibinalik ni Marcos si Ver sa kanyang posisyon sa militar. Ngunit gayunpaman, sa konting nalalabing panahon, lumakas ang oposisyon sa pamumuno ni Cory at ito na ang nagpasimula ng People Power sa Edsa.